2026 - Goście

Studiowała polonistykę, miłośniczka kina i teatru, podróżniczka. Przez wiele lat pracowała w kinie jako manager prowadząc Akademię Filmową Malucha. Od lat szef we własnej firmie „Malinowe Marzenia”, w której spełnia się jako aktorka, animatorka kultury, szczudlarz i mim. Pisze też bajki, które z powodzeniem wystawia. Największe osiągnięcia to spektakle wyprodukowane dzięki wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Tajemnica Lunitki” oraz „Stukoszelest”. W swojej pracy z dziećmi nie ogranicza ich kreatywności i stawia na wyobraźnię i indywidualne podejście do małych artystów. Bywa Dj-em, konferansjerem na miejskich imprezach, prelegentką w kinie.
W wolnych chwilach zajmuje się fotografią i filmowaniem.

Pisarz, kurator, badacz. Autor powieści i reportaży, w 2023

ukazały się eseje „Kongo w Polsce. Włóczęgi z Josephem Conradem”. Kurator wystaw, m.in. z Jankiem Simonem Sklep Polsko- Indyjski/Prince Polonia (Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Clark House Initiative w Bombaju, Trafo w Szczecinie; 2017-2018) oraz One man does Not rule a nation (Biennale Ljubljana, Trafo Szczecin, Red Clay Tamale/FCA Akra, Belgrad 2023-2025). Członek Interdyscyplinarnej Grupy Badawczej “PRL i Globalne Południe” w Polskiej Akademii Nauk.

Współprowadził program „Hala Odlotów” w TVP Kultura, za który otrzymał nagrodę Grand Press w roku 2015. Od marca 2024 współpracuje z radiową Trójką prowadząc audycję książkową „Plik Tekstowy”. Członek zarządu stowarzyszenia Unia Literacka.

Prezeska bookstagrama Kupię, przeczytam później oraz social media ninja Wydawnictwa Mięta. Do świata wydawniczego wkroczyła przez przypadek, organizując spotkanie autorskie Marty Kisiel w Matrasie w 2014 roku. Kolejnym przypadkiem została opiekunką social media w wydawnictwie Uroboros (2015-2020). W nieistniejących wolnych chwilach czyta, maluje i wykleja książki oraz ma 1528 kolejnych pomysłów na zagospodarowanie czasu, którego nie posiada.

Tomasz Duda wędruje między północą a południem Europy jak współczesny skald, zbierając opowieści zapisane w krajobrazie, pamięci i drodze.
Jest geografem i wykładowcą, ale przede wszystkim uważnym przewodnikiem, który potrafi czytać znaki morza, kamienia i historii.
Skandynawia, Bałtyk i pogranicza kultur są dla niego mapą sensów, nie tylko kierunków.
Swoje wędrówki i refleksje zamienia w opowieści – książkowe i radiowe, na antenie Radia SuperFM.

Pracuje z płynną i ulotną materią performatywną, na granicy reportażu i dokumentu. Autorka kilkudziesięciu akcji teatralnych, performensów site-specific i eksperymentów formalnych. Twórczyni projektów artystycznych oraz filmów dokumentalnych. Artystka antydyscyplinarna.

Od 1998 roku związana z Ośrodkiem Teatralnym KANA w Szczecinie. Równolegle wobec działalności kulturotwórczej, edukacyjnej i programowej w ramach projektów realizowanych przez Ośrodek od lat buduje autorską drogę twórczą.

Wykładowczyni między innymi: Uniwersytet Szczeciński (Studia pisarskie), Akademia Sztuki w Szczecinie (Pracownia Filmu Społecznego).

W polu jej zainteresowań znajdują się działania przeprowadzane w przestrzeni (poza)teatralnej. Najczęściej podejmowanym przez nią tematem są pojęcia pogranicza, w(y)kluczenia, (nie)pamięci, tożsamości i (gość)inności.

Reporterka i autorka książek dokumentalnych. Publikuje reportaże, eseje i felietony w „Dużym Formacie”, „Polityce” i „Piśmie”. Laureatka nagrody Grand Press 2012 w kategorii reportaż prasowy, nominowana do międzynarodowej nagrody True Story Award 2019. Stypendystka programu im. Mileny Jesenskiej Instytutu Nauk o Człowieku w Wiedniu 2018 oraz międzynarodowego programu CELA – Connecting Emerging Literary Artists 2019-2023. Prowadzi warsztaty pisania non-fiction dla organizacji pozarządowych i instytucji kultury. Autorka książek reporterskich: Człowiek w przystępnej cenie. Reportaże z Tajlandii (2017) oraz Światy wzniesiemy nowe (2021), nagrodzonej Nagrodą Magellana. Jej serce bije w Azji, pracowała m.in w Japonii, Tajlandii czy Indonezji. W tekstach bada kondycję człowieka w dobie gospodarki nadmiaru, globalizacji i kryzysu ekosytemów. Fascynują ją wizje rajów – tych utraconych i tych, które ludzie wymyślają w nadziei na lepszy świat. Obecnie pracuje nad książką o wyspach w obliczu zmian klimatu.

Grafik, projektant, autor i ilustrator książek dla dzieci. Absolwent Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Specjalizuje się w tworzeniu książek edukacyjnych, w których wiedza przekazywana jest poprzez dobrze zaprojektowaną zabawę, humor i angażujące zadania. Swoje publikacje tworzy kompleksowo – pisze, projektuje i ilustruje.

Ilustracje wykonuje przede wszystkim ołówkiem, cienkopisami i tuszem. Jego prace wyróżniają się wyrazistymi kompozycjami graficznymi, odważną kolorystyką oraz starannie dopracowaną typografią.

Jest autorem serii książek o Tutu, obejmującej tytuły Złapię Cię! Tutu i pojazdy, Kim jesteś? Tutu i zwierzęta oraz Co to? Tutu i dźwięki, a także książek aktywnościowych W góry! i W morze!, łączących wiedzę z inspirującymi zadaniami.

Jego twórczość była wielokrotnie nagradzana. Otrzymał m.in. wyróżnienie BolognaRagazzi Award za książkę Złapię Cię! Tutu i pojazdy, nagrodę PTWK „Najpiękniejsza Książka Roku” oraz nominację do Deutscher Jugendliteraturpreis za W morze!. Jego książki zostały wydane w kilkunastu językach.

Dziennikarz, podróżnik i fotograf. Autor piętnastu bestsellerowych przewodników kulinarnych, między innymi: Italia do zjedzenia i Neapol. Łakomym okiem oraz Włosi robią to lwpiej. Zdobywca Nagrody Magellana i Złotego Pióra. Wielokrotny laureat prestiżowej Gourmand World Cookbook Award przyznawanej przez międzynarodowe jury. Ateny do zjedzenia zostały w tym konkursie wyróżnienie jako jedna z najlepszych książek ostatnich 30 lat. Laureat Prix de la Littérature Gastronomique, którą wyróżniono Ucztę na Wawelu. Publikował w „Gazecie Wyborczej”, „Wysokich Obcasach”, „Kukbuku”, „Twoim Stylu”, „Newsweeku” i „Tygodniku Powszechnym”. Felietonista tygodnika „Polityka”. Wykładał wiedzę o kulturze kulinarnej basenu Morza Śródziemnego w Centrum Interpretacji Zabytku w Warszawie, a w Collegium Civitas – wiedzę o turystyce kulinarnej i enoturystyce. Od wielu lat współpracuje z instytucjami kultury i organizuje warsztaty kulinarne. Mieszka w Polsce i we Włoszech.

Historyk specjalizujący się w historii najnowszej, doktor habilitowany, profesor w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Szczecińskiego. W 2020 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie dorobku naukowego oraz książki „A jednak coraz silniej wierzę”. Życie i los Witolda Kolskiego (1902–1943).

Od 2007 r. pracuje w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Szczecińskiego, do 2021 r. jako adiunkt, następnie jako profesor uczelniany. Specjalizuje się m.in. w historii XX wieku, historii komunizmu, polityce kulturalnej Polski Ludowej, historii Pomorza Zachodniego.

To uznany reżyser filmowy, którego prace w dziedzinie dokumentu zdobyły uznanie zarówno w kraju, jak i za granicą. Ukończył Wydział Reżyserii PWSFTViT w Łodzi. Jego filmy często dotyczą głębokich tematów społecznych i psychologicznych, a także ukazują subtelne emocje i relacje międzyludzkie.

Nagrody i wyróżnienia:

Laureat wielu nagród na międzynarodowych festiwalach filmowych za swoje dokumenty.

Wielokrotnie nagradzany na festiwalu w Krakowie oraz na festiwalu dokumentalnym w Jihlavie w Czechach.

Jego prace były wielokrotnie prezentowane na festiwalu filmowym w Cannes.

Paweł Łoziński to nie tylko reżyser, ale również pedagog. Wykłada na różnych uczelniach filmowych i jest aktywnie zaangażowany w rozwijanie talentów młodych twórców filmowych w Polsce. Jego prace często wywołują refleksję nad ludzkimi emocjami, relacjami i kondycją społeczeństwa. Paweł Łoziński jest ceniony za swoją wrażliwość artystyczną i zdolność do uchwycenia ludzkiej głębi w swoich filmach dokumentalnych.

Dziecko Pływającego Ogrodu. Miłośnik Szczecina, Pomorza i jego burzliwej, wielowątkowej przeszłości. Z wykształcenia archeolog. Z uzależnienia kajakarz. Od 2018 roku dyplomowany przewodnik miejski, na co dzień pracownik informacji turystycznej. Nie przepuści okazji żeby opowiedzieć o mieście. Po godzinach sprząta Szczecin. Promotor roślinnej diety i ekologii.

Antropolog kultury, doktor nauk humanistycznych, poeta, reportażysta, autor książki Pasażerowie. (Czarne 2024) Niewidzialni (Czarne 2008) i Koliste jeziora Białorusi (Czarne 2017). Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Autor metody nauczania i opartego na niej kursu pisania kreatywnego „Pisanie jako proces” organizowanego wraz z Instytutem Badań Literackich PAN w Warszawie. 

www.mateuszmarczewski.pl

Reporterka i autorka książki o Palestynie zatytułowanej "Kiedyś wszyscy byliśmy tu ludźmi" (Wydawnictwo Filtry). Absolwentka studiów o prawach człowieka w świecie arabskim oraz Polskiej Szkoły Reportażu. Pracowała w organizacjach humanitarnych, m.in. w terenie w Somalii, Kenii, Etiopii, Turcji, Libanie czy ukraińskim Donbasie. Pisze o Azji Zachodniej i Afryce Północnej, migracjach i o prawach człowieka.

Dyrektor Ośrodka Teatralnego Kana od 2007 roku, wcześniej w latach 1991-2007 Prezes Stowarzyszenia Teatr Kana. Aktor Teatru Kana (od 1984 roku). Występował w większości autorskich spektakli Zygmunta Duczyńskiego. Wykształcenie wyższe. Wspólnie z Zygmuntem Duczyńskim (1951-2006) - twórcą i założycielem Teatru Kana kierował pracą ośrodka, realizując i koordynując szereg projektów kulturotwórczych, artystycznych, edukacyjnych. Jest autorem szeregu niekonwencjonalnych projektów sponsoringowych oraz rozwiązań formalnych, które budują współpracę Ośrodka z władzami samorządowymi, fundacjami, a także lokalnymi, krajowymi i zagranicznymi partnerami.

Znana i ceniona przewodniczka oraz unikalna mieszanka Pippi Langstrumpf i Ani z Zielonego Wzgórza. Podróżuje od zawsze. Do Afryki trafiła po raz pierwszy raz, gdy miała siedem lat, a kiedy dorosła, zaczęła wracać tam regularnie. Gdy na świecie pojawiły się dzieci - podróżowała z nimi zarówno po Polsce jak i świecie: Birma, Namibia, Kuba, USA. Autorka wielu książek m.in. „Zwierzęta Afryki. Przewodnik na safari” (pierwsza tego typu publikacja w Polsce), „Dlaczego pawian nie lubi żółwia. Mity z serca Afryki”, „Botswana. Przez deltę Okawango i piaski Kalahari” oraz „Afryka nieznana. Opowieści z drogi” (premiera październik 2026). Jej publikacje otrzymały liczne nagrody m.in.: Magellana, Złote Pióro, Złoty Jaśmin, Podróżnicza Książka Roku, Najlepsza publikacja turystyczna. Prowadzi blog AfrykAnka.pl

Eseista, fotograf, antropolog kultury. Autor książek „Atlantyk-trans” (2026), „Być gościem w katastrofie” (2024), „Wszystkie wojny świata” (2021), „Architektura przetrwania” (2017), „Podróżnicy bez mapy i paszportu” (2015), redaktor antologii „Oświecenie, czyli tu i teraz” (2021) i „Atlas. Antologia” (2025), współautor książki „Atlas (polskiego) bezformia” (2025). Redaktor naczelny kwartalnika „Konteksty”, adiunkt w Instytucie Sztuki PAN. Laureat Nagrody im. Beaty Pawlak, Nagrody Literackiej „Znaczenia”, Nagrody Głównej Academia, Fotograficznej Publikacji Roku, nominowany do Nagrody Literackiej Gdynia, finalista Nagrody im. Marcina Króla, wielokrotny laureat stypendiów twórczych. Autor projektów fotograficznych, kurator wystaw, współautor projektów teatralnych.

Podróżnik, przyrodnik i instruktor sztuki przetrwania. Założyciel szkoły przetrwania „Sobrevivencia con Machiguenga” w Koribeni w Peru. W swojej pracy stawia na naukę poprzez doświadczenie i bezpośredni kontakt z naturą. W Warszawie stworzył Leśną Bazę Bielany – przestrzeń edukacji i aktywności terenowej, w której odbywają się cykliczne zajęcia dla dzieci, młodzieży i dorosłych, łączące przyrodę, survival i bushcraft. Jest również twórcą Bielańskiego Toru Łuczniczego, na którym odbywają się regularne treningi. Organizuje wyprawy w wymagające rejony świata, w tym ekspedycje do brazylijskiej Amazonii. Jest trenerem i specjalistą w zakresie pracy zespołowej. Jako ekspert komentuje wydarzenia związane ze sztuką przetrwania w mediach publicznych. Prowadził również serie programów „Naturalnie Polska” i „Survivalowa rodzina” na Planete+. W 2024 roku został wyróżniony w kategorii Animacja Kultury podczas Bielańskiej Gali Kultury za działalność na rzecz lokalnej społeczności.

Autor książek o Ukrainie, certyfikowany przewodnik po Odessie, odeskich katakumbach, ukraińskiej Besarabii, Kijowie, jedyny Polak, który ukończył specjalistyczny kurs przewodnicki po czarnobylskiej strefie wykluczenia. W 2021 roku z rąk mera Odessy otrzymał honorowy tytuł ambasadora Odessy w Polsce. Należy do Stowarzyszenia Przewodników Ukraińskich.

W jego dorobku literackim znajdują się książki opowiadające o Ukrainie, z których część została przetłumaczona na język ukraiński i wydana na Ukrainie.

Wspinacz, taternik, alpinista i himalaista, urodził się 5 stycznia 1950 r. w Szklarce Przygrodzickiej, małej miejscowości w Wielkopolsce. Jako 5 człowiek na ziemi zdobył czternaście ośmiotysięczników czyli koronę Himalajów i Karakorum. Trzy ze szczytów gór najwyższych zdobył jako pierwszy człowiek podczas zimowych wejść.

17 lutego 1980 roku Krzysztof Wielicki z Leszkiem Cichym jako członkowie narodowej wyprawy pod kierownictwem Andrzeja Zawady, dokonują pierwszego zimowego wejścia na ośmiotysięcznik, na Mount Everest. Jest to początek polskich dokonań zimowych w Himalajach.

Reporterka i pisarka. Studiowała dziennikarstwo i amerykanistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Była publicystką Tygodnika Polityka, współpracuje z Dużym Formatem Gazety Wyborczej. Autorka książek, m.in: „Londyńczycy”,  „Angole”,  "Greenpoint. Kroniki małej Polski” ,”Był sobie chłopczyk” , „Miasteczko Panna Maria. Ślązacy na Dzikim Zachodzie” ( Wydawnictwo Czarne). Nominowana do nagrody literackiej Nike, Trzykrotna laureatka „Grand Press”, reżyserka autorskiego projektu dokumentalnego „The Polish Tales” realizowanego m.in w TVP World. Z Magdaleną Grzebałkowską napisała antyporadnik:  "Jak się starzeć bez godności".

Reporter, absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego i Polskiej Szkoły Reportażu. 

Jest autorem “Śledzwa Pisma”, pierwszego podcastowego serialu reporterskiego w Polsce. A także współautorem reportaży, na podstawie których powstały spektakle teatralne:

–  „Listy na wolność” (Teatr Nowy w Poznaniu) – wraz z Justyną Pobiedzińską i Włodzimierzem Nowakiem, reż. Roman Pawłowski
– „Swarka” (Teatr Polski w Bydgoszczy”)
– “Bóg w dom” (Teatr Polski w Bydgoszczy)
– “Lwów nie oddamy” (Teatr im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie)
– “Jedzonko” (Teatr w Krakowie im. Juliusza Słowackiego)
– “1989” (Teatr w Krakowie im. Juliusza Słowackiego w Krakowie i Gdański Teatr Szekspirowski)
– “Metoda na serce. Śledztwo” (Teatr Powszechny w Warszawie)
(współautorką reportaży i reżyserką była Katarzyna Szyngiera, trzy ostatnie we współpracy z Marcinem Napiórkowskim)

Socjolożka, ogrodniczka i kulturoznawczyni. Autorka m.in. książek "Ten pierwszy raz. Konstruowanie heteroseksualności "(2015) oraz "Więcej niż stereotyp. „Żydokomuna” jako wzór kultury polskiej" (2023). Profesorka w Instytucie Slawistyki PAN. Członkini London Centre for the Study of Contemporary Antisemitism oraz Ośrodka Studiów Kulturowych i Literackich nad Komunizmem IBL PAN. Obecnie mieszka w Polsce.

Kulturoznawca, dziennikarz, prezenter, animator i menedżer kultury, konferansjer oraz PR-owiec. Recenzent teatralny oraz filmowy. Dziennikarski freelancer. Prowadzi autorski wortal Teksty Źródłowe (www.tekstyzrodlowe.pl).  

W latach 2013-2025 rzecznik prasowy Muzeum Narodowego w Szczecinie, zaangażowany (onegdaj lub/i obecnie) w wiele kulturalnych przedsięwzięć, m.in. w Szczecinie – Przegląd Teatrów Małych Form Kontrapunkt, Akustyczeń, Szpak, Adlojada, Westival Architektury; w Świnoujściu – Grechuta Festival, Markowy Festiwal, Wakacyjne Miasto Kobiet oraz Fama.  

Od 2024 roku przewodniczący Kapituły Nagrody Teatralnej "Bursztynowy Pierścień" (od 2007 roku jej członek).   

Pasjonat historii i kultury Pomorza Zachodniego oraz Meklemburgii-Pomorza Przedniego. Zafascynowany malarstwem wybitnego romantyka Caspara Davida Friedricha.